White Jade River      
maart 2017      






Wat we op de bovenste foto zien is de moderne tempel en pagoda die er al enige tijd staat, maar wat op de tweede foto wordt getoond zijn de restanten van de tempel die werd gebouw tijdens de Silla Dynastie, in het jaar 569. Er zijn tekeningen bewaard gebleven van het complex dat in de 13de eeuw tijdens de mongoolse invasie met de grond gelijk werd gemaakt. De overheden willen een en ander geleidelijk-aan herbouwen.

Deze overbekende tempel heeft zowel verhalen uit de feitelijk-verifieerbare geschiedenis als uit legendarische vertellingen.
Een feit is dat tijdens de regering van koningin Sjon-djók (schrijf: Seondeok) alleen leden uit de bovenlaag van de maatschappij abt over deze tempel mochten worden, en het lijkt er op, schrijft een medewerker aan de [d]Jogye anthologie (Vol.10), dat deze functie samenviel met die van "National Overseer" (hoofdabt - mahā-nāyaka), de hoogste post binnen de gewijde boeddhistische gemeenschap.
Ook is bekend dat de verwoesting van de tempel plaatsvond in het jaar 1238, in het vijfentwintigste regeringsjaar van koning Godjóng (schrijf: Gojong - g als in 'good').
Jajang en Manjushri

Half geschiedenis, half legende is dat de monnik Dja-djang (schrijf: Jajang) afreisde naar de berg Woetai (schrijf: Wutai) in China om daar te studeren. Daar had hij, zegt de geschiedenis-legende een ontmoeting met bodhisattva Manjoeshri (waar we in december nog iets meer over gaan brengen).
Manjoeshri zou tegen Jajang gezegd hebben: "de [platte] steen van waaraf de Boeddhas Sákya-muni en Kāssapa (Kāsyapa) predikten en in meditatie zaten, is nog steeds aanwezig in de Hwang-njong-sa in uw land, [want] India's koning Āsoka (304 - 232 vC) collecteerde vele "geun" [een gewicht] aan koper, en zond het overzee. Zo ongeveer 1300 jaar later arriveerde het in uw land en werd [met dit koper] het boeddhabeeld gemaakt, en werd er in uw tempel goed voor dit beeld gezorgd. Dat alles vanwege de karmische banden van waardigheid en deugdzaamheid die verbonden zijn [met deze koreaanse tempel]."
Kāsyapa Boeddha
De platte steen is niet de steen die in Bodhgaya ligt, want van daaraf predikte Sakyamuni Boeddha niet, maar moet er een geweest zijn die ooit, als een soort verhoog van waaraf gesproken kan worden, lag in het indiase Isi-pátana (of Rishi-pátana), het hertenkamp bij Benares waar ook Sakyamuni (Gáutama of Gótama) zijn Eerste Leerrede uitsprak. "Punno" bracht op 1 februari 2017 de hier getoonde "artist impression" op zijn Wordpress blog online. De afbeelding doet meer recht aan de historische situatie van een leeg grasland dan latere fotos die vol staan met restanten van tempelgebouwen die in later eeuwen zijn neergezet.
Boeddha Kāssapa (of Kāsyapa) was volgens de Himalaya en Chinese boeddhistische geschiedschrijving de derde Boeddha op aarde. Naar de mening van de zuidelijke Pali-stroming is hij de vierentwintigste geweest; dit laatste vinden we in een van de vele Geboorteverhalen (Djátaka), een semi-canonieke collectie.

Naar de mening van de Himalaya-stromingen is Kāsyapa Boeddha een van de "zeven heroďsche boeddhas". En ook het chinese boeddhisme geeft hem op grond daarvan eer door bij de symbolische voedseloffering in de ochtend deze zeven in een korte spreuk te gedenken. We moeten bij het verhaal over Jajang te Wutai dan ook eerder denken aan de oost-aziatische invulling — met Kāsyapa als derde Boeddha — dan aan de Pali-canon.

Zhenji Zhang heeft in 1983 het boek "A Treasury of Mahayana Sutras: Selections from the Maharatnakata Sutra" laten uitgeven. (De Mahā ratna-káta Sūtra is een mahāyāna-geschrift.) Daarin staat: "Ziend dat deze vijf mannen bodhi (verlichting) wilden bereiken, verklaarde Kāsyapa Boeddha hen als eerste de Vijf Diamantgelijke Zinnen uit de Dhāranī van Niet-terugvallen [naar lagere treden op weg naar boeddhaschap] die staan in de Bodhisattva Canon. En daarna leerde hij hen de Realisering van de Niet-verrijzende Dharmas."

De tussen aanhalingstekens staande passage heeft zowel boeddhistisch-esoterische aspecten (het uitspreken van dhāranī = langere teksten dan mantras, en met pertinente betekenis) als chan (zen) gerelateerde wanneer verwezen wordt naar het "gaan noch komen" (en Lankāvatara Sūtra tekst 50 en voetnoot) waar vorige maand een stukje aan gewijd werd. De monnik Jajang leefde tussen 590–658. Het verhaal over die tocht over zee die dan in de 2de eeuw vC begon en 1300 jaar later in Korea eindigde, kan voor wat betreft de tijdslijn historisch gezien niet kloppen. Maar 't is een mooi verhaal.
Wederopbouw tempel

Terug naar de tentoonstellingen-pagina

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds oktober 2004.

Stichting onder nummer 20138036.