White Jade River      
juni 2017      






Omdat een éminence grise deze maand mei min of meer in het nieuws kwam omdat zijn pupil, om het zo te zeggen, Emmanuel Macron, President van de Republiek Frankrijk was geworden, viel het ook enigszins op dat Jacques Attali in de loop van de tijd doorheen zijn kleding heeft getoond hoezeer hijzelf bijna letterlijk doordrongen is geworden van de levensfilosofie van anderen, en daarin van onderwerp tot onderwerp ons ook liet zien hoe hij een volgeling van zijn onderwerpen was geworden, geen objectieve beschouwer hetgeen zijn beroep toch vereist.

In 2007 verscheen Attali's "Gandhi ou l'éveil des humiliés" (Gandhi of het ontwaken van de vernederden). Er werd met enige verbazing geconstateerd dat van dan af Attali "Mao-kraagjes" op zijn hemden droeg. Het waren, getuige zijn belangstelling voor Gandhi, geen Mao-kraagjes, maar "Nehru-kraagjes".
De krant Le Monde vond het op 14 november 2014 nodig om een artikel te wijden aan Attali's terugkeer naar pak en stropdas, al in 2013, overigens. Er werd ook bijgemeld wie de kostuummaker was die de oude geleerde had bekeerd naar "pak in de amerikaanse stijl."

Het lijkt allemaal maar chit-chat waar we ons niet mee bezig zouden moeten houden ware het niet dat Jacques Attali enige tijd daarvoor "zen" had gevonden getuige een interview van 13 oktober 2014 in het "people-blad" Paris Match: "...., van Boeddha naar Picasso, ... allemaal zijn ze er in geslaagd om zich aan hun milieu te ontworstelen om zichzelf te kunnen worden." Attali was in India geweest, hij had er "enkele goeroes" ontmoet, maar noemde er geen bij naam. Drie jaar geleden zat hij op een podium samen met Mathieu Ricard over de wereld en het leven te praten. Naar aanleiding van die nieuwe belangstelling schreef hij het boek "Devenir soi" (jezelf worden). In het boek "John Cage's Theatre Pieces" citeert William Fetterman de filosoof. Attali heeft het in zijn deskundigheid over de componist Cage niet over zen of boeddhisme, maar weet uiteraard dat Cage op zijn manier een beetje "zen-angehaucht" was.
Meer informatie valt er niet over te vinden, dus moeten we Attali's "zen" tussen aanhalingstekens zetten. Zeker is dat hij over het boeddhisme waar het zen toch een onderdeel van is (of u dat nu wilt of niet) op zijn eigen webpagina op 2 november 2015 een enkele zekerheid loslaat:
"Het boeddhisme veronderstelt een onverschilligheid jegens het verlangen naar materialiteit, hetgeen het tegenovergestelde is van de noodzakelijkheden van het kapitalisme, en daar is de individuele vrijheid voor nodig, hetgeen op zich tegenovergesteld is aan de verwachtingen van het populisme."

Nadat de media-wereld er begin mei op had gewezen dat Macron een "product" en een "vondst" van Jacques Attali is geweest, liet de hoofdpersoon van deze pagina weten dat hij nu al weet wie de volgende Presidente van Frankrijk zal zijn (let op de eind-e!).


Over de "goeroes" van Attali. Trekt de Europeaan naar India en komt in contact met een breed lachende of mysterieus kijkende goeroe: onderwijst u boeddhisme? (Of in de taal van pummels: boeddhisme, hè [ha ha ha]. Of anders gezegd, je gooit de hond een bot toe, bijten doet hij altijd).
Goed.
— Onderwijst u boeddhisme?
— Yèèès, buddhism.
Voor de in het dualisme opgevoedde Europeaan betekent ja = ja, en nee = nee. Hij zegt "yes", dus ik zit goed.
Op z'n aziatisch betekent "yèèès": uiteraard heb ik er van gehoord; we gaan het er lekker niet over hebben; tegen de tijd dat je verliefd bent op mijn levensvisie ben je dat verdomde boeddhisme wel vergeten.


Boven de grote rivieren spreekt men van Attaaaali. Ik hoorde een piepjonge journalist spreken over "dù facto". Het is natuurlijk déé (de facto).



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds oktober 2004.

Stichting onder nummer 20138036.