White Jade River      
maart 2017      






Jo Taylor van de BBC publiceerde op 26 september 2016 een beschadigend artikel over Dennis Lingwood, op dat moment 91, die de naam Sangha-rákshita is blijven dragen en "bhante" (eerwaarde heer in het Pali) genoemd wilde blijven worden.
Jo heeft het uitsluitend over de jaren in Engeland waarin Dennis en zijn belangrijkste adjudant de mannelijke leden van de Friends of the Western Buddhist Order aanried, en eigenlijk opdroeg om in geval van sexuele nood de herenliefde te bedrijven teneinde het verlangen naar vrouwen te onderdrukken. (Hij liet zijn volgelingen de toevluchtsformule uitspreken ten overstaan van een portrettengalerij-pantheon aan leraren met Boeddha aan het hoofd en Dennis ergens in het midden. Die volgelingen werden in ieder geval in de eerste FWBO-jaren geacht te leven als min of meer lekenmoniaal waarbij de bokken van de schapen gescheiden waren teneinde sexuele interactie te voorkomen. Of dat nog zo is, kan ik niet nagaan, beeldmateriaal is schaars, maar een foto uit 2014 lijkt de oude lijn te bevestigen.)

Er werd over die oekaze tot herenliefde (en de dames? Konden die beter met hun lustgevoelens omgaan?) openlijk over geschreven in het maandblad dat de vereniging in die jaren uitbracht, becommentarieerd door een vanuit Amerika ingebracht "zijn jullie nu helemaal gek geworden!" Het is niet te verwachten dat het huidige Triratna, de opvolger van de FWBO die tijdschriften in het archief heeft, maar er zullen zeker boeddhisme-volgers zijn, zoals die in Amerika, die dit archief wel bijhouden, en het zullen openen op de dag dat Dennis overleden zal zijn.

Het hele verhaal is dat de homosexuele Dennis Lingwood zich in India de lagere, en later de — overigens formeel ongeldige1 — hogere wijding liet geven, het laatste gevolgd door het ten overstaan van vrienden geuitte: ze zullen mijn vleugels niet knippen! (lagere wijding in mei 1949, onder leiding van de birmese monnik U Chandra-mani, zegt hij; anderen noemen een andere naam) De uitroep betekende dat Dennis, die toch in een celibataire stroming was binnengestapt, niet bereid was zich aan het celibaat te houden.
Nadat een brahmanen-familie die hun jonge zoon aan zijn zorg had toevertrouwd, werd Dennis, sinds zijn lagere wijding Sangharakshita, ervan verdacht dat hij zich aan knapenschennis had schuldig gemaakt. Iets ergers kun je een brahmanenfamilie niet aandoen.
De zaak werd niet onderzocht, en werd dus ook niet bewezen of weerlegd. Niettemin, Dennis vluchtte naar Engeland en heeft zich nadien nooit meer in India laten zien. Ergens tussen 2004 en 2006 werd in de buurt van Bodhgaya een FBTO-pandje geopend. "Bhante couldn't make it", zei de leider, blissfully unaware waarom "bhante" niet kon komen. De op de hoogte zijnde gewijde (theravāda) gemeenschap schudde licht het hoofd; die club gaat naar de bliksem, maar ze hebben het zelf in de hand; als je ons meent te moeten mijden en 't beter meent te weten, dan krijg je dat.

De opvolger van de FWBO, de Triratna wil zichzelf presenteren als de eerste gidsen van de dalit richting boeddhisme. In de loop van de tijd heeft zich de meederheid van deze dalit, die Lingwood verweten dat hij de dag-dagelijkse kennis miste om zich met hun levens te kunnen bemoeien, van hen afgewend. Er is nu een waaier aan boeddhistische dalit-organisaties, en wanneer er diiksha-bhoemis worden georganiseerd, massale toevluchtnames tot het boeddhisme, dan worden deze niet georganiseerd door het Triratna. Dat Lingwood in 1956 mede-toevluchtgever is geweest tijdens de eerste diiksha-bhoemi onder leiding van Ambedkar, is al lang ontkracht. Tegen de tijd dat hij op de hoogte was, was de massa-ceremonie al aan de gang. De reis vanuit Kalimpong naar Nagpur duurde in die tijd drie dagen. Hooguit kan Lingwood, brazen als hij is, zich in de chaos als gevolg van Ambedkar's plotselinge overlijden tegen het eind van de dagenlange bijeenkomsten aan de rand van het terrein hebben gesettled met een "kom maar bij mij, dan gaat het sneller".
Was het de wens een rol te spelen tijdens deze diiksha-bhoemi dat hij holderdebolder onderweg in Bodhgaya die hogere wijding heeft gezocht waarover op de vorige pagina en in de voetnoot wordt gesproken?

1.: In een thuisland van het boeddhisme dient er een quorum van 10 seniores-wijdinggevers te zijn; er waren er 5. Die 10 moeten werkelijk senior zijn -- tenminste "12 years standing"; een van de 5 had er minder. Dennis, die veertien jaar met zijn neus in de boeken had gezeten, had het moeten weten.
Waar haalde hij so-wie-so het geld vandaan om zich zo lang onafhankelijk te kunnen vestigen? Was het die bovengenoemde brahmanenfamilie die de kosten voor zijn levensonderhoud droeg, of Dhardo rimpoche? Met welke pretentie of klaagzangen hield Dennis hen aan het lijntje?
vervolg pag. 34

Terug naar pagina 34

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds oktober 2004.

Stichting onder nummer 20138036.