White Jade River      
februari 2017      






Ze waren zich er oprecht niet van bewust dat boeddhisme deze termen, liefde en zonde, en ook schuld, niet kent. Dit als gevolg van een andere levensbeschouwelijke visie op de mens. Op het moeilijke engelstalige blog zijn er twee stukken over achtergelaten.
De woorden over "love" — daarvoor is dan inderdaad in de boeddhistische woordenboeken (Pali, Hybrid-Sanskriet) geen vertaling te vinden — verschenen in een tijd waarin Bollywood discussieert over de wenselijkheid of onwenselijkheid van meer expliciete uitingen van "love" op het witte doek.

Een paar dagen voor het nieuwe jaar had Andrea Koopmann van de Frankfurter Allgemeine Zeitung het over een tentoonstelling aan "der beschaulichen Mosel" in Traben-Trarbach. Daar is een Buddha-Museum waar twee deskundigen op het gebied van aziatisch-boeddhistische kunsten hun liefhebberij hebben uitgestald.
Het FAZ-artikel kopte "Dat Ich vergessen ...", het ik vergeten. Dit verwestersen, of in eerste instantie ver-europeaniseren van het Sanskriet en Pali-woord atma, atta, zonder begrip van de context, past in de serie schuld, zonde, liefde, en dus ook "ik". Auteurs en liefhebbers die sinds het eind van de 19de eeuw het boeddhisme liefdevol onder de arm proberen te slaan en het aaien en het binnen de eigen cultuur trekken, willen het een eigen verhaal laten zijn. Zo'n eigen verhaal kan niet zonder die begripen van schuld, ... ik, omdat ze, binnen de joods-christelijk-oudgriekse cultuur grondleggend zijn voor een moraal en ethiek waarvan we willen dat ze universeel. In die omgeving wordt het "befilosofeerd" aan de hand van de door het jodendom en christendom aangeleverde terminologie, die we gedachteloos hanteren, of we nu gelovig zijn of volstrekt heidens.

Het zelf, ik, komt aan de orde in voetnoot 17 van hoofdstuk 1 van de Lankávatara soetra, en vooral in boek 35 van de Avatámsaka soetra.
We hebben het, kort gezegd, wel over ik (ik kijk naar de sneeuw, ik koop nieuwe schoenen), maar niet over Het Ik. Omdat we vinden dat Het Ik niet bestaat, en er in tegenstelling daarmee alleen een voortdurend veranderende kluwen percepties en impressies, en dus ook reacties is, is het dus ook te zot voor woorden om binnen de boeddhistische context te spreken in termen van "het ik vergeten ...".

Het FAZ-artikel gaat even later verder over Amitābha Boeddha die de tentoonstellingsinrichtster wil voorstellen als een van de vijf Dhyáni Boeddhas, althans een lijst zoals deze op de white jade river-site niet gegeven wordt, maar wel in bijvoorbeeld deze wikipagina. Jezelf beperken tot slechts één lijst van Dhyáni Boeddhas is niet onjuist (ik doe het zelf ook) maar wel te beknopt.
Schuld, zonde, liefde, ik

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds oktober 2004.

Stichting onder nummer 20138036.